,

YAZ BİTERKEN

Salı, Eylül 03, 2013



Bir gidiş biletiyle başlar her şey
Ve bir dönüş biletiyle son bulur.

Ayrılmak zordur, terk etmek kolay.
Terk etmekte bir bıkkınlık, bezmişlik, sitem vardır.
Ayrılmak gönülsüzdür, istemsizdir çoğu zaman.

Uçağımın kalkmasına sadece bir buçuk saat vardı. Nihayet otobüs geldi...

Kafamda bir sürü düşünce toz taneleri gibi uçuşuyordu. Yol azalıyor, yaz bitiyordu.

Kırmızı ışık yandı.

Sanki şehrin bütün ışıkları birden sönmüştü. Odağım düşüncelere düşmüştü.

Ne tuhaf... Başka şehirlerde huzur bulup, yavaşlayıp, yavaşlarken aslında 'şimdiki zaman'ı yakalayıp zamansızlaşıyorduk. Kum saati dolduğunda bavulumuzu hazırlayıp yola koyuluyorduk. Zamana kafa tutuyorduk...

Dinlenmiştim. Demlenmiştim. Biriktirmiştim. Ruhum karınca gibi çalışmıştı. İstanbul yoracaktı dinginliğimi, soğutacaktı demimi, harcayacaktı biriktirdiklerimi. Yaz boyu çalışan karıncanın kışları buydu kaderi.

Bavullar hazırlanıyordu. Dönüş biletleri alınıyordu. Gündüzler kısalıyor, geceler uzuyordu. Yaz bitiyordu. Yaz yaz bitmiyordu yaşadıklarım.

Yeşil ışık yandı.

Yaz bitti.

BUNLARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

0 yorum

BUMERANG

Bumerang - Yazarkafe

BLOG ARŞİVİ

İLETİŞİM

info@diliminayariyok.com