, , ,

ÇUVALDIZ

Pazartesi, Temmuz 29, 2013

Bu hayatta iğneyi başkasına, çuvaldızı kendine batıracaksın. En acımasız eleştirileri kendine yapacaksın.

Bir başkasını suçlamak ve olumsuz bir durumdan onu sorumlu tutmak en kolayı.
Başı sıkıştı mı insan hep topu başkasına atıyor, yakar top misali.

Ben bir süredir, hatta uzunca bir süredir iğneyi başkasına, çuvaldızı kendime batırıyorum.
Canım acımıyor. Acımasızca eleştiriyorum kendimi. 'Yerden göğe' haklılığımdan eminken bile bu böyle.

Hepimizin sınırları, çizgileri, köşeleri var ve izin verdiğimiz ölçüde geçebiliyor sınırları hayatımıza girmesine izin verdiğimiz insanlar.
'Dur!' demedikçe, çizgileri göstermedikçe biz, ilerliyor karşı taraf.

Bu tür manzaralarla karşılaştığımda 'Karşı taraf haddini aştı' değil de 'Ben dur demedim' diyorum.
Suçlamak en kolayı. Taşın tozunu alacağına, taşın altına koy bir elini. Ölç tart. Nedenini niçinini düşün ama en önce kendini eleştir. Temiz bir dünya istiyorsan, önce kendi kapının önünü süpür. Sen doğru durursan, eğri zaten senin yanında duramaz. Ayakları yere sağlam basar doğrunun. Yer çekimine meydan okur, yıkılmaz.

Hep başkalarından yakınan, hep birilerini topa tutan insanlardan uzak duruyorum.
Bazen dilimin ucuna gelmiyor da değil 'Herkes yanlış da bir sen mi doğrusun?' demek.
Bir kaçış hâli kendinden... İçgüdüsel bir eğilim bu, maksadı da hedef şaşırtmaca. Kendiyle yüzleşmekten korkan, başkalarına yüzsüzleşiyor.

Belki de yanlış dediğin her şey doğru da sen eğri duruyorsun. Ondan sana herkes ve her şey eğri görünüyor.
Belki de bardağın yarısından fazlası dolu ama sen tersten bakıyorsun.

Hiçbirimiz kusursuz değiliz, sadece mükemmeli yakalamaya çalışıyoruz. Kusurlarımız var, insanız. Aksini savunamayız, doğamıza aykırı. Yunan Heykeli değiliz. Taştan değiliz. Etten kemikteniz.

Güzel insan olmanın yolu güzelliklerden geçer. Sadece dışını değil, içini de güzel tutacaksın. Bileceksin ki içi dışına yansır insanın. Kötü düşüncelerle güzel bakamazsın.

Önündekini arkandakini, ötendekini berindekini çirkinleştirerek, kendi güzelliğini parlatamazsın. Fark edilmek yerine, kendi ışığını biraz daha azaltırsın. Sonra bir bakmışsın ki yalnız kalmışsın.

Kendi hatalarını, kusurlarını bulacak ve nerede yanlış yaptığına kafa yoracaksın. Başkalarını kötülemek, seni daha iyi bir insan yapmaz. İçinde tuttuğun kin ve kir en çok seni yıpratır.

Senin benim hakkımda anlattıkların beni değil, seni anlatır.

Çuvaldızı önce kendine batıracaksın.

BUNLARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

1 yorum

  1. Yine güzel tespitler. Üstelik hem güzel hem doğru :) Her satır altı çizilecek değerde. İlk okuyuşta altını iki kez çizdiğim satır;

    "Hep başkalarından yakınan, hep birilerini topa tutan insanlardan uzak duruyorum.

    Bazen dilimin ucuna gelmiyor da değil 'Herkes yanlış da bir sen mi doğrusun?' demek.

    Bir kaçış hâli kendinden... İçgüdüsel bir eğilim bu, maksadı da hedef şaşırtmaca. Kendiyle yüzleşmekten korkan, başkalarına yüzsüzleşiyor." :) Nedense bir süredir ben de pek çok insana aynı şeyi haykırmak istiyorum " 'Herkes yanlış da bir sen mi doğrusun?' :)))

    YanıtlaSil

BUMERANG

Bumerang - Yazarkafe

BLOG ARŞİVİ

İLETİŞİM

info@diliminayariyok.com