, , ,

BUGÜN DÜNYA ENGELLİLER GÜNÜ

Cumartesi, Aralık 03, 2011


Birkaç ay oldu ya da olmadı. Tam bilemiyorum. Hafta sonu keyfi yapmak için gazeteyi elime aldığım bir gün. Bir elimde çay bardağım, bir elimde gazete. Koltuğa uzanıyorum. Ayşe Arman'dan başlayabilirim okumaya. Önce fotoğrafa bakıyorum, sonra başlığa... Sonra yazıyı bitiriyorum. Ne hafta sonu keyfi kalıyor geriye ne de çay keyfi. Buz kesiliyorum. Çayım da soğumuş. Dokunsalar ağlarım.

Bir anne... Yıllardır engelli çocuğuna bakıyor. Çocuğu konuşamıyor, hiçbir işini kendi göremiyor. Tıpkı bir bebek gibi... Yapayalnız, çaresiz bir kadın... Hayattaki tek varlığı oğlu. Bizler hastalanıp bir gün yatakta uzanırken dünyanın lafını sayıyoruz. Bir de arka sokakları var insanlığın. Vitrinlere bakarken gözümüz öyle kamaşıyor ki, başka bir şeyi görmez oluyoruz. Hayatta verilmesi gereken en büyük sınav insanlıkken, ısrarla bu dersten muaf olmaya çalışanlar var. İnsan olduğunu bilemeyip göçüp gidenler var.

Kadının ismini hatırlamıyorum ama tablo gözümün önünden gitmiyor. Bugün 3 Aralık Dünya Engelliler Günü. Hani şu metrolarda "engelli asansörü" olarak ayrılan ama benim gece kulüplerine, AVM'lere, incir çekirdeğini doldurmayacak şeylere koşarak giden "engelsiz" vatandaşlarımın kullandığı o asansörün yapılma sebebi olan kişilerin günü... Onlar "engelli" ama bazılarımız ağır derecede "özürlü" bu durumda. Onların ya bedensel ya da zihinsel engelleri var fonksiyonları yerine getirememek için. Peki ya sizin, bizim?

Biz görmesek de ve dikkat etmesek de dünyada milyonlarca engelli insan var. Bence kendi sağlığımıza duacı olmakla işe başlayıp çevremize karşı daha duyarlı olmalıyız. Yatağa mahkûm çocuklarına, eşlerine, akrabalarına, ebeveynlerine bakmakla yükümlü sayısız insan varken bence biraz silkelenmeliyiz.
Gelelim o anneye... "Ben çocuğumun Allah'ıyım. Kar yağdıktan sonra durunca kar yağsın diye beni tekmeliyor. Anlamıyor. Gördüğü her şeyi benim yaptığımı zannediyor." diyor kadın. Biz ki kimsenin kahrını üç gün çekemiyoruz. Biz ki sorumluluk almaktan ödümüz kopuyor. Anne yüreği işte.
Belki şu an bu okuduklarınız size çok uzak geliyor ama hayatta neyin ne olacağı hiç belli olmuyor. Eğer başınızı kaldırırsanız belki sokağınızın başında, belki komşunuzda benzer hayatların varlığının farkına varabilirsiniz. Belki siz de bir şeyler yapabilirsiniz.
Bugün 3 Aralık Dünya Engelliler Günü. Engelleri kaldıralım.

"Mucizeler engellerden doğar."

BUNLARA DA GÖZ ATABİLİRSİNİZ

0 yorum

BUMERANG

Bumerang - Yazarkafe

BLOG ARŞİVİ

İLETİŞİM

info@diliminayariyok.com